«ΠΑΡΑΠΕΤΑΜΕΝΟΙ» ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΧΗΜΑ

 

[english version]

...γιατί η καρδιά μας κι’ αν πονεί
γι’ αγάπη θα χτυπάει
και με κιθαρομπούζουκα
γλυκά θα κελαηδάει...


Οι Πάνε κοντά δέκα, περίπου, χρόνια που ξεκίνησε τη πορεία της η μουσική συντροφιά των «Παραπεταμένων». Κοινός τόπος η αγάπη  για το ρεμπέτικο και το λαϊκό τραγούδι γενικότερα. Παρακολουθώντας, στο μέτρο του δυνατού, τα σύγχρονα  μουσικά ρεύματα  πιστεύουμε ότι η γλώσσα της μουσικής είναι ενιαία και δεν γνωρίζει φραγμούς και τεχνητά εμπόδια, φτάνει να παράγεται με συνέπεια και ήθος.
Η επιλογή μας να παίζουμε ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια στηρίζεται στην απόφασή  μας να διασκεδάζουμε και να χαιρόμαστε πρώτα εμείς οι ίδιοι, γιατί αισθανόμαστε πιο οικεία και φιλικά με τις καταβολές αυτού του αστικού μουσικού είδους.
Χωρίς να θέλουμε να κάνουμε ιστοριογραφία του ρεμπέτικου τραγουδιού,  δεν θα μπορούσε κανείς να διαφωνήσει ότι το ρεμπέτικο και κατ’ επέκταση το λαϊκό τραγούδι αποτελούν ένα αναπόσπαστο μέρος της εθνικής μας μουσικής με επιρροή  από την Εκκλησιαστική μουσική, τα μακάμια (κλίμακες) της Ανατολής,  τη δυτική μουσική, όπως αυτή παίζονταν στα μεγάλα αστικά κέντρα της Ελλάδας, με ιδιαίτερη έμφαση στη Πόλη και τη Σμύρνη και φυσικά από την Ελληνική μουσική παράδοση. Μια σκυταλοδρομία που ο κάθε συντελεστής της πρόσθεσε το δικό του ύφος στη διαδρομή. 
Μέλημά μας  να παίζουμε σωστά και να διατηρούμε το ύφος και το ήθος των τραγουδιών, χωρίς μιμητισμούς και υπερβολές, χρησιμοποιώντας τα εκφραστικά μας μέσα, με όσο πιο απλό τρόπο γίνεται.
     Είμαστε «Σπιτικοί Μουσικοί» διατηρώντας  το προνόμιό μας  να παίζουμε τη μουσική μας όταν θέλουμε, όπου θέλουμε, σε όποιους θέλουμε. Σε μια εποχή που οι "ειδικοί" δημιουργούν άθλια διασκεδαστικά πρότυπα, οι "Παραπεταμένοι" προσπαθούν πρώτα απ' όλα να διασκεδάσουν τους εαυτούς τους και τους φίλους τους, παίζοντας, τραγουδώντας και προσπαθώντας να πείσουν και άλλους να πάρουν στα ίδια τους τα χέρια  τη προσωπική τους διασκέδαση.
Πιστεύουμε ότι όλοι/ες μπορούμε να συμμετέχουμε  έχοντας τον κύριο  λόγο στη διασκέδασή μας.



…Even our heart suffers and pains
is fully occupied and  “drifted” by  love
and with bousoukia and quitars
sings softly and sweet like a bird…


Ten years have been passed since the musical magic course of “Parapetamenoi” (neglected ones) began. Light house and common place for our effort was the love for the rembetiko and folk song, as well.
We are convinced that the unique language of music is universal and does not leave place for barriers and artificial obstacles.
Further more, we strongly believe that the divine offer of music produces and preserves continuously “moral standards” for our dry life. 
Our choice to play rembetika an folk songs is strongly based on the fact that we feel more familiar and friendly with the origins of these urban musical kinds.
The historiography of the rembetiko is not in our intentions, there are experts for this kind of analysis, but no one could disagree   that rembetiko and folk song constitute a integral part of our national music with influence   from the orthodox ecclesiastical music, the eastern makam (scales), the western music, as they were played in the big urban centres of Greece, with particular accent in   Smyrni and naturally by the Greek musical tradition.
By other words a skytalodromia where each factor adds his own style and value in the way. 
Our main concern is to play and preserve the “style” and the “character” of the songs without cheap imitation and exaggeration exploiting our “means” with the simplest possible way. 
We are “domestic musicians” and we preserve our privilege to play our music when, where and to whom we want.
In an era that “specialists” create lousy amusing models “parapetamenoi” firstly entertain themselves and   friends trying to convince people to take their personal amusement in their hands.